Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Zawierciu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 kwietnia 2015 r.

Sąd Rejonowy w Zawierciu – II Wydział Karny w składzie :

Przewodniczący: SSR Barbara Piotrowska

Protokolant: Wanda Pucek

w obecności oskarżyciela publicznego--

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21.04.2015r. sprawy

P. K. syna J. i B., urodzonego (...) w Z.

oskarżonego o to, że:

w dniu 04 lutego 2015 roku w Z. woj. (...) około godziny 19.45 na ulicy (...) w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości 1,42 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu kierował samochodem marki N. (...) nr rej. (...)

tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k.

1.  oskarżonego P. K. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, wyczerpującego znamiona występku z art. 178a § 1 kk i za to na mocy art. 178a § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

2.  na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres lat 2 (dwóch) tytułem próby,

3.  na mocy art. 71 § 1 k.k. w zw. z art. 33§1i3 k.k. orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych,

4.  na mocy art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 39 pkt 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat,

5.  na mocy art. 63 § 2 k.k. na poczet zakazu z pkt 4 wyroku zalicza oskarżonemu okres zatrzymania dokumentu prawa jazdy od dnia 4 lutego 2015r. do dnia 28 kwietnia 2015r.,

6.  na mocy art. 627 k.p.k. w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie w kwocie 300 (trzysta) złotych, w tym opłatę w wysokości 230 (dwustu trzydziestu) złotych.

Za zgodność z oryginałem

Starszy sekretarz sądowy

Wanda Pucek

Sygn. akt IIK 128/15

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan fatyczny.

W dniu 4 lutego 2015 r. oskarżony P. K. spożywał alkohol, a następnie znajdując się w stanie nietrzeźwości wsiadł do samochodu marki N. (...) nr rej. (...) i udał się nim z O. do Z.. Jadąc ulicą (...) w Z. został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji do kontroli drogowej. Dwukrotne badanie oskarżonego na alkosensorze przeprowadzone o godz. 19.54 i 20.12 wykazało, iż miał on odpowiednio 1,42 mg/dm3 i 1,38 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu.

(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego z k. 12-13, 104v105, protokół badania oskarżonego na alkosensorze z wydrukami z k. 2)

Oskarżony P. K. ma 49 lat, wykształcenie wyższe. Prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, z której to działalności osiąga dochód około 3000 zł miesięcznie. Na utrzymaniu ma troje dzieci w wieku 14, 18 i 23 lat. Jest żonaty. Jego żona zatrudniona jest na stanowisku księgowej z wynagrodzeniem minimalnym. Nie był uprzednio karany. Nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo.

(dowód : wyjaśnienia oskarżonego z k. 12-13, 104v105, dane o karalności z k. 37, wydruk z bazy (...) z k. 102-103)

Oskarżony P. K. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.

W postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, iż w dniu 4.02.2015r. przebywając na hali w O. spożył około 4 piwa marki Ż. o pojemności 0,5 l każde, nic przy tym nie jedząc. Około godziny 19.30 postanowił wrócić samochodem marki N. (...) nr rej. (...) do domu. Samochodem jechał sam. Będąc na ulicy (...) w Z., w okolicach cmentarza został zatrzymany do kontroli drogowej przez patrol Policji. Został wówczas zbadany na zawartość alkoholu w organizmie, a wynik badania oscylował w granicach 1,40. Funkcjonariusze Policji zatrzymali jego dokument prawa jazdy, zaś samochód zabezpieczyła jego żona. Wyraził żal i skruchę z powodu zaistniałej sytuacji i wyraził chęć dobrowolnego poddania się karze bez przeprowadzenia rozprawy w wymiarze 1 roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat oraz środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. Wniosek powyższy został cofnięty przez oskarżonego w dniu 20.02.2015r.

Przed Sądem oskarżony wyjaśnił, że w dniu wskazanym w akcie oskarżenia rzeczywiście był pod wpływem alkoholu, jednakże nie przypuszczał, że alkomat wykaże tak duże jego stężenie. Alkohol w postaci 4 piw spożywał przed południem, gdyż razem ze wspólnikiem mieli zamiar pracować do rana następnego dnia. Wsiadł do samochodu po spożyciu alkoholu bowiem zapomniał zabrać insulinę dla ojca, który jest sparaliżowany, w stanie afazji i dostarczyć ją matce, która miała z kolei ją podać ojcu. O tym, że nie dostarczył insuliny zorientował się dopiero po telefonie od żony, która pytała go o to czy insulina została dostarczona, na co odpowiedział, że tak. Został zatrzymany przez patrol Policji w czasie gdy jechał do domu właśnie po insulinę. Wskazał, że dzień przed zatrzymaniem nie spożywał alkoholu , a w dniu 4.02.2015r. zjadł tylko lekkie śniadanie. Ponownie podniósł, że nie sądził, że posiadał tak duże stężenie alkoholu i będzie miał sprawę karną. Wyjaśnił, że nie była mu pobierana krew do badań mimo, iż prosił funkcjonariuszy aby takie badanie zostało przeprowadzone. Dodał, że funkcjonariusze Policji przekonali go, że lepiej będzie jak się poddał badaniu na alkoteście. Wyjaśnił nadto, że odmówił poddaniu się badaniu alkomatem. Wskazał również, że utrata uprawnień do kierowania pojazdami będzie dla niego dużą tragedią i problemem, gdyż zawozi matkę, ojca i syna do lekarza, a ojca dodatkowo na rehabilitację. Obecnie wykonuje zawód doradcy i przedstawiciela handlowego, która to praca wymaga od niego kontaktów z klientami wobec powyższego utrata prawa jazdy uniemożliwi mu wykonywanie pracy, zaś znalezienie nowej z uwagi na jego wiek będzie trudne.

Sąd zważył, co następuje:

Wyjaśnieniom oskarżonego, w których przyznał, że w dniu wskazanym w zarzucie kierował samochodem będąc w stanie nietrzeźwości Sąd dał wiarę jako mającym potwierdzenie w wiarygodnym protokole badania oskarżonego na alkosensorze. Sąd z dystansem natomiast podszedł do wyjaśnień oskarżonego, co do tego, iż otrzymane wyniki badań oscylujące w granicach 3 promili pochodziły od wypicia tylko 4 piw i do w godzinach dopołudniowych dnia 4.02.2015r.. Stan nietrzeźwości oskarżonego można określić bowiem jako upojenie alkoholowe i z doświadczenia Sądu wynikającego z rozpoznawaniu tego typu spraw nie wydaje się być możliwym, aby oskarżony spożył w dniu zdarzenia wyłącznie cztery piwa, w godzinach dopołudniowych i po nich stwierdzono u niego tak znaczne stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu. Nadto wskazać należy, że do protokołu badania oskarżony podał, że tego dnia około godziny 15.00 spożywał wódkę w ilości 0,5 litra, a ponadto iż nie żądał ponownego badania stanu trzeźwości jak i badania krwi (k. 2v), a oświadczenia te opatrzył własnoręcznym podpisem. W powyższym zakresie ( co o ilości i czasu spożycia alkoholu) jak tez co do konieczności poruszania się samochodem w stanie nietrzeźwości z uwagi na konieczność dostarczenia lekarstwa ojcu wyjaśnienia oskarżonego Sąd nie uznał za wiarygodne, uznając, iż stanowiły one przyjętą przez niego linię obrony ukierunkowaną na umniejszenie winy, poprzez wykazanie, iż nie miał świadomości w jak znacznym stanie nietrzeźwości się znajdował w momencie kierowania samochodem, którym zmuszony był kierować by dostarczyć ojcu niezbędne lekarstwo o czym przecież we wcześniejszych wyjaśnieniach w ogóle nie wspominał .

Sąd uznał, iż wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, okoliczności sprawy wskazują, iż oskarżonemu w chwili czynu można było przypisać winę jako wymagalność postępowania zgodnego z prawem. Oskarżony jest osobą dojrzałą i zdolną do prawidłowej oceny swojego postępowania. W chwili popełnienia czynu był w pełni świadomy naruszenia obowiązującego porządku prawnego, bowiem musiał zdawać sobie sprawę, że kieruje pojazdem, znajdując się w stanie nietrzeźwości, o czym świadczyło przede wszystkim wysokie stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu w momencie kontroli drogowej. Brak zatem podstaw do stwierdzenia, że oskarżony popełnił przestępstwo nieumyślnie.

Zebrany w tej sprawie materiał dowodowy w pełni daje podstawy przyjęcia, że zarzucanym mu w tej sprawie czynem oskarżony P. K. wyczerpał ustawowe znamiona umyślnego występku z art. 178a § 1 k.k., tj. kierowania samochodem w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,42 mg/dm ³ alkoholu w wydychanym powietrzu. Za czyn ten Sąd z mocy przepisu art. 178a § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę zasadniczą 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie z mocy przepisów art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata.

Przy wymiarze kary pozbawienia wolności, Sąd uwzględnił całościowo dyrektywy, o jakich mowa w art. 53 kk. Występek, którego dopuścił się oskarżony cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości i znaczny stopień zawinienia, wynikający głównie z naruszenia podstawowej zasady bezpieczeństwa w komunikacji, tj. zasady trzeźwości. Ranga tej zasady, będącej nie tylko przepisem porządkowym, jest doniosła, gdyż gwarantuje ona bezpieczeństwo poruszania się po drogach publicznych nie tylko kierowcom, lecz wszystkim uczestnikom ruchu drogowego. Przestępstwo z art. 178a § 1 kk ma charakter formalny i do jego znamion nie należy skutek rozumiany jako spowodowanie zdarzenia drogowego czy też stworzenie konkretnego zagrożenia zaistnienia takiego zdarzenia, sam zatem fakt prowadzenia pojazdu w takim stanie pociąga za sobą odpowiedzialność z art. 178a§1 kk, chociażby nawet pojazd był prowadzony prawidłowo i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa. Brak następstw czynu oskarżonego w postaci kolizji czy też wypadku, przejechanie przez oskarżonego odległości kilku kilometrów, nie mogły w istotny sposób wpłynąć na zmniejszenie stopnia społecznej szkodliwości jego czynu. Oskarżony obejmował bowiem swoim zamiarem przejechanie znacznie dłuższego odcinka a tylko z tego powodu, iż został zatrzymany przez patrol Policji na drodze, prowadzącej do centrum miasta, nie mógł dalej kontynuować jazdy. Wysokie stężenie alkoholu w organizmie oskarżonego, które można określić jako upojenie alkoholowe, Sąd uznał więc za istotną okoliczność obciążająco wpływającą na wymiar kary. Natomiast przyznanie się oskarżonego do zarzucanego mu czynu, wyrażenie skuchy, oraz uprzednią niekaralność Sąd uznał za okoliczności łagodząco wpływające na wymiar kary. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara 1 roku pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego, spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze, które mają osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby prewencji generalnej w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa o konieczności przestrzegania norm prawnych i nieuchronności kary.

Zawieszając wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd wziął pod uwagę właściwości i warunki osobiste oskarżonego, w tym prowadzenie ustabilizowanego trybu życia oraz uprzednią niekaralność, które wskazują, że zdarzenie opisane w akcie oskarżenia miało charakter incydentalny, co pozwala przypuszczać, że pomimo warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni w przyszłości przestępstwa

Sąd na mocy art. 71 § 1 k.k. w zw. z art. 33§1i3 kk orzekł też wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na 10 zł.

Przy orzekaniu grzywny Sąd miał na uwadze znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego. Ustalając wysokość stawki dziennej, Sąd wziął pod uwagę wysokość uzyskiwanego przez oskarżonego dochodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej oraz jego sytuację majątkową i rodzinną (oskarżony ma troje dzieci na utrzymaniu, jego żona pracuje) .

Na mocy art. 42 § 2 kk w zw. z art. 39 pkt. 3 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego obligatoryjny z mocy ustawy środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, zaliczając na jego poczet okres zatrzymania dokumentu prawa jazdy od 4.02.2015r. do dnia 28.04.2015r. Przy ustalaniu wymiaru tego środka karnego Sąd miał na uwadze, by represja z nim związana spełniła w stosunku do oskarżonego cele zapobiegawcze i wychowawcze – w takim stopniu, aby oskarżony potraktował skazanie w przedmiotowej sprawie jako naukę na przyszłość i nigdy więcej nie zdecydował się na prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Znaczny stan nietrzeźwości oskarżonego w chwili prowadzenia pojazdu a tym samym znaczne zagrożenie jakie oskarżony spowodował dla innych uczestników ruchu drogowego to przesłanki, które wykluczają wymierzenie oskarżonemu zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres niższy niż 3 lata. Sytuacja rodzinna oskarżonego związana z chorobą jego rodziców i syna, którym oskarżony udziela pomocy wożąc do lekarzy, jak również utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej związane z pozbawieniem go uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, w ocenie Sądu powinny stanowić wystarczające powody dla przestrzegania prawa a możliwe niekorzystne następstwa swojego działania oskarżony winien mieć na uwadze zanim wsiadł za kierownicę samochodu będąc w stanie nietrzeźwości. Okoliczności te w żadnym razie nie mogą być podstawą do pobłażliwego i łagodnego potraktowania oskarżonego i nie stanowią podstawy do wymierzenia mu środka karnego w łagodniejszym rozmiarze.

Konsekwencją skazania oskarżonego jest po myśli art.627 kpk w zw. z art. 2 i 3 ustawy o opłatach w sprawach karnych, obciążenie go kosztami sądowymi, na które składa się opłata od wymierzonej kary oraz poniesione przez Skarb Państwa wydatki postępowania.

Za zgodność z oryginałem

Starszy sekretarz sądowy

Wanda Pucek